Αγαπημένη μου κόρη, εύχομαι το ταξίδι σου να είναι διαφορετικό από το δικό μου

«Τα τέλεια μάτια σου και το ζεστό σου χαμόγελο τα είχα φανταστεί στο μυαλό μου άπειρες φορές»: Η Αμερικανίδα αρθρογράφος Jorrie Varney γράφει μια τρυφερή επιστολή προς τη νεογέννητη κορούλα της.

Προς την κόρη μου:

Σε περίμενα.

Από τότε που ήμουν μικρό κορίτσι και έπαιζα με μωρά κούκλες, προετοιμαζόμουν να γίνω η μαμά σου. Ονειρευόμουν να σου διαβάζω παραμύθια το βράδυ και να σε σκεπάζω στο κρεβάτι. Τα τέλεια μάτια σου και το ζεστό σου χαμόγελο τα είχα φανταστεί στο μυαλό μου άπειρες φορές.

Ονειρευόμουν αυτή την ξεχωριστή σχέση που θα μας έφερνε μαζί και που δεν θα μπορούσε να σπάσει με τίποτα. Ότι θα βρίσκαμε την τέλεια ισορροπία ανάμεσα στο ρόλο της μητέρας και της φίλης.

Ήθελα να είμαι αυτή που θα γνώριζε τα μυστικά σου, τα όνειρά σου, τους φόβους σου.

Ανησυχώ για τις δύσκολες στιγμές, όταν θα μάθεις ότι δεν είναι όλοι φίλοι σου και πως κάποιοι άνθρωποι είναι αδικαιολόγητα σκληροί.

Θέλω να σε προστατεύσω από το κακό στον κόσμο, αλλά και να σε προετοιμάσω για αυτό.

Θέλω να είμαι η μητέρα που θα σου μάθει την καλοσύνη, την υπομονή και την ικανότητα της συγχώρεσης.

Αλλά κυρίως, ελπίζω να μη μου μοιάσεις.

Δεν θέλω να αγωνιστείς να βρεις τον εαυτό σου, όπως έκανα εγώ. Θέλω να μπορείς να στηριχτείς σε αυτό που είσαι και στην αγάπη της οικογένειάς σου.

Ελπίζω να μη νιώσεις ποτέ το αγκάθι του να είσαι διαφορετικός, αλλά να το αγκαλιάσεις, γνωρίζοντας ότι οι διαφορές μας είναι αυτές που μας κάνουν όμορφους και μας επιτρέπουν να εξελιχθούμε.

Μην αφήσεις τις εμπειρίες σου να σε κάνουν σκληρή, όπως συνέβη με εμένα. Χρησιμοποίησέ τις έτσι ώστε να αναπτύξεις τη διορατικότητα και την ενσυναίσθησή σου: έτσι ώστε να καλλιεργήσεις τη συμπόνοια.

Ελπίζω να μην ξεστομίζεις πράγματα που θα μετανιώνεις όταν θυμώνεις. Σε παρακαλώ, μην αφήνεις τα συναισθήματά σου να καταπνίγουν την ικανότητά σου για καλοσύνη.

Θέλω να είσαι δυνατή και να υποστηρίζεις ό,τι πιστεύεις. Αν πρέπει να ξεστρατίσεις από το πλήθος για να παραμείνεις πιστή στις αξίες σου, ελπίζω να είσαι αρκετά θαρραλέα για να το κάνεις.

Ελπίζω η καρδιά σου να είναι ανοιχτή και να μπορείς να εμπιστευτείς. Σε παρακαλώ, μην αφήσεις τις ανασφάλειές σου να σταθούν εμπόδιο στη διαδρομή σου, όπως συνέβη με εμένα.

Μην προσκολληθείς στη σιγουριά του ό,τι ξέρεις ήδη. Να είσαι θαρραλέα και να εξερευνάς όλα όσα κινούν την περιέργειά σου. Να αγκαλιάζεις την αποτυχία ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της εξέλιξης. Μην τη φοβάσαι: θα σου διδάξει τα μεγαλύτερα μαθήματα.

Το ξέρω ότι θα βρεις το δρόμο σου, όπως βρήκα κι εγώ το δικό μου. Εύχομαι να μη χρειαστεί να νιώσεις ποτέ πόνο ή θλίψη, αλλά αναπόφευκτα θα σου συμβεί. Θα σε διαμορφώσει με ένα θετικό τρόπο, αν το αφήσεις.

Θα σκοντάψεις και θα πέσεις και, αναμφίβολα, θα απογοητευτείς. Αλλά θα σηκωθείς ξανά, θα διώξεις τη σκόνη από πάνω σου και θα κάνεις ένα βήμα ακόμα, γιατί είσαι δυνατή.

Αυτό είναι το δικό σου μονοπάτι. Δεν μπορώ να το περπατήσω εγώ για σένα, και δεν θέλω να το κάνω.

Προσεύχομαι να μην κάνεις τα λάθη που έκανα εγώ. Αλλά όποιο κι αν είναι το ταξίδι σου, θα σε υποστηρίξω σε κάθε βήμα σου γιατί…

Είσαι όμορφη. Είσαι εκπληκτική. Είσαι τέλεια.

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΜΕΙΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *