Γιατί είναι τυχερά τα παιδιά που έχουν στενές σχέσεις με τα ξαδερφάκια τους

Τα ξαδέρφια μας είναι… δυο φορές αδέρφια, για να παραφράσουμε το γνωστό ρητό. Το ίδιο άλλωστε υποστηρίζει και μια ειδικός.

Οι περισσότεροι από εμάς θυμόμαστε με αγάπη και νοσταλγία καλοκαιρινές διακοπές, πάρτι και σκανδαλιές με τα ξαδέρφια μας, ιδιαίτερα αν είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε τόσο κοντά τους, που σήμερα τα αντιμετωπίζουμε περίπου σαν αδέρφια μας. Η επιστημονική έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που υποψιαζόμασταν: η παρέα με τα ξαδέρφια είναι πολύτιμη για κάθε παιδί.

«Τα ξαδέρφια μπορούν να λειτουργήσουν ως επιπρόσθετα στηρίγματά μας εκτός της πυρηνικής οικογένειας», σχολιάζει η Dr. Kristina S. Brown, οικογενειακή θεραπεύτρια στο Πανεπιστήμιο Άντλερ στο Σικάγο. Κυρίως ως συναισθηματικά στηρίγματα: είναι κάποιος στον οποίο μπορούμε να καταφύγουμε και για να μοιραστούμε μια χαρά μας, αλλά και για να αντιμετωπίσουμε μια δυσκολία μας. Αυτό μπορεί να ισχύει, φυσικά, και για τους θείους μας. Η διαφορά όμως με τα ξαδέρφια είναι η εγγύτητα της ηλικίας μας: το γεγονός ότι μας ενώνουν δεσμοί της ίδιας γενιάς.

«Αυτή η κοινή εμπειρία μπορεί να γίνει βάση για την ανάπτυξη μιας σχέσης», εξηγεί η Brown. Έτσι, ακόμα και αν ζούμε πολλά χιλιόμετρα μακριά από τα ξαδέρφια μας, το γεγονός ότι είμαστε σχεδόν συνομήλικοι αρκεί για να καλλιεργήσουμε μια φιλία που υπερβαίνει τη συγγένεια, πάνω σε κοινά σημεία αναφοράς. Μια φιλία που μπορεί να αντέξει στο χρόνο.

Όλα αυτά τα γνωρίζουμε, βέβαια, λίγο πολύ από την πείρα μας. Αυτό που ίσως δεν ξέρουμε είναι ότι η στενή επαφή με τα ξαδέρφια μας μάς προσφέρει ένα εξελικτικό πλεονέκτημα: Γιατί σύμφωνα με μια μελέτη του 2013, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση British Journal of Psychology, είμαστε περισσότερο πρόθυμοι να βοηθήσουμε κοντινούς συγγενείς, συμπεριλαμβανομένων των ξαδερφών μας, παρά φίλους, από μια βαθιά ενσωματωμένη μας ανάγκη να διαιωνίσουμε τα γονίδια της ευρύτερης οικογένειάς μας! Κι αυτό το εύρημα ισχύει ακόμα και για συγγενείς που δεν είναι, παράλληλα, στενοί φίλοι.

Δεν αρκεί, ωστόσο, η γενετική τάση για να στηρίξουμε τους συγγενείς μας. Για να χτίσουμε μια στενή σχέση με την ευρύτερη οικογένειά μας, για παράδειγμα με ξαδέρφια και θείους, πρέπει καταρχήν οι δικοί μας γονείς να μας δώσουν το παράδειγμα, με τη δική τους συμπεριφορά. Δεν είναι τυχαίο ότι στις πολύ δεμένες μεταξύ τους οικογένειες, οι στενοί δεσμοί ανάμεσα σε ξαδέρφια και άλλους συγγενείς περνούν, συνήθως, από γενιά σε γενιά.

«Σίγουρα θα ενθάρρυνα μια οικογένεια να δώσει το παράδειγμα και στις μελλοντικές γενιές για καλλιέργεια τέτοιων σχέσεων», τονίζει η Brown. «Ακόμα και αν χρειαστεί εμείς να κάνουμε την υπέρβαση για τα παιδιά μας, κάνοντας κάτι που δεν θα έκαναν, απαραίτητα, οι δικοί μας γονείς».

Άλλωστε, στη σύγχρονη εποχή, που η πυρηνική οικογένεια μικραίνει και που όλο και περισσότερα ζευγάρια περιορίζονται στο ένα παιδί, ένα ξαδερφάκι σχεδόν μπορεί να αντικαταστήσει το αδερφάκι που δεν υπάρχει. 

Πώς όμως θα βοηθήσουμε το παιδί μας να καλλιεργήσει στενές σχέσεις με τα ξαδέρφια του; «Επιτρέποντάς του να έρχεται σε επαφή μαζί τους και εκτός των διακοπών, σε μια πιο καθημερινή βάση. Τότε, αρχίζει να τα γνωρίζει με όρους καθημερινής ζωής και ενθαρρύνεται η καλλιέργεια ενός δεσμού και κοινών σημείων αναφοράς», καταλήγει η θεραπεύτρια.

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΜΕΙΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *