Γιατί οι διαπραγματεύσεις με ένα νήπιο μοιάζουν με εκείνες για την απελευθέρωση ομήρων

Αυτές οι δύο αγωνιώδεις προσπάθειες έχουν τουλάχιστον οκτώ κοινά σημεία!

1. Η λίστα των αιτημάτων του δράστη είναι απελπιστικά ασαφής. Όταν ρωτάμε ένα νήπιο τι ακριβώς θέλει, ο εγκέφαλός του φαίνεται να μπλοκάρει από την υπερπροσπάθεια να μας δώσει μια απάντηση, με αποτέλεσμα να αντιδρά με ασταμάτητα κλάματα και ουρλιαχτά. Ή στην καλύτερη περίπτωση, να μας απαντά, τραυλίζοντας από ταραχή: «Θε-θέλω να δω ταινία/να φάω πίτσα…».

2. Ο δράστης συνεχίζει να διαμαρτύρεται ακόμα και μετά την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων του. Ακόμα και αν, κουρασμένοι να αντιστέκεστε στην απαίτηση του νηπίου για μακαρόνια με κιμά και τυρί, μαγειρέψετε αυτό ακριβώς –μακαρόνια με κιμά και τυρί- μπορεί, μόλις του παρουσιάσετε το πιάτο κάτι να το «χαλάσει», ίσως και απολύτως τίποτα, με αποτέλεσμα το νήπιο να σπρώξει το πιάτο μετά βδελυγμίας από κοντά του φωνάζοντας: «Δεν το θέλω!».

3. Ενώ πιστεύουμε ότι οι διαπραγματεύσεις βαίνουν καλώς, τα αιτήματα του δράστη αλλάζουν ξαφνικά. Ενώ μαγειρεύετε τα ωραία μακαρόνια με κιμά που λέγαμε, μπορεί το νήπιο να προσέξει στο πάνω ράφι της κουζίνας ένα κουτί με μπισκότα, να ξεχάσει τα μακαρόνια και να αρχίσει από τη μια στιγμή στην άλλη να φωνάζει «Θέλω μπισκότα!». Και άντε μετά να το πείσετε γιατί τα μπισκότα δεν είναι μεσημεριανό.

4. Οι διαπραγματεύσεις μπορεί στην αρχή να έχουν ένα λογικό ειρμό και στην πορεία να εξελιχθούν σε παραλήρημα. Ενώ κατευθύνεστε, για παράδειγμα, προς την παιδική χαρά, κατόπιν απαίτησης του νηπίου φυσικά, και συζητάτε μαζί του ωραία και ήρεμα για όλα όσα θα κάνετε εκεί (θα κάνετε μπουρμπουλήθρες, κούνιες, θα παίξετε με το τηλεκατευθυνόμενο αυτοκινητάκι), ξαφνικά το νήπιο βλέπει ένα νερόλακκο, βουτάει μέσα με τα πεντακάθαρα ρούχα και παπούτσια του, και αρχίζει να χοροπηδάει ουρλιάζοντας ασταμάτητα «λάσπες»!

5. Όταν οι διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν, τα τραγικά γεγονότα κλιμακώνονται ραγδαία. Μια φαινομενικά αθώα διαφωνία –για το αν, για παράδειγμα, ένα σακουλάκι περιέχει τρεις ή τέσσερις καραμέλες – μπορεί να οδηγήσει μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου σε ουρλιαχτά, κλάματα και ανελέητο κοπάνημα στο πάτωμα, ακόμα και αν βγάλετε μπροστά στο νήπιο τις καραμέλες και αρχίσετε να τις μετράτε ξανά και ξανά.

6. Η μια απειλή διαδέχεται την άλλη. Το τρεμάμενο πάνω χείλος του νηπίου προετοιμάζει το έδαφος για γοερά κλάματα. Το χεράκι του υψώνεται, έτοιμο να εκσφενδονίσει το ολοκαίνουριο, ακριβό παιχνίδι. Σε κάτι τέτοιες στιγμές, ακόμα και ο πιο ψύχραιμος διαπραγματευτής μπορεί να τα χάσει, ενδίδοντας, για να μην υπάρξουν θύματα, και στις πιο παράλογες απαιτήσεις.

7. Ακόμα και όταν θέλουμε το ίδιο πράγμα, ο δράστης θα αλλάξει τα αιτήματά του έτσι ώστε να θέλει διαφορετικά. Μπορεί το νήπιο να σας ζητάει όλη την εβδομάδα να το πάτε στο λούνα παρκ, αλλά μόλις φτάσετε εκεί να στυλώσει τα πόδια του στην είσοδο και να αρνείται πεισματικά να μπει μέσα. Γιατί; Επειδή τίποτα δεν είναι πιο γλυκό, ούτε καν μια ονειρεμένη ημέρα στο λούνα παρκ, από το παιχνίδι της εξουσίας που κρύβει μια ασταμάτητη διαπραγμάτευση.

8. Δεν πρόκειται να νικήσουμε, απλώς καθυστερούμε το αναπόφευκτο. Όπως στις διαπραγματεύσεις με έναν αδίστακτο απαγωγέα ξέρουμε ότι αργά ή γρήγορα θα θρηνήσουμε θύματα, έτσι και σε εκείνες με ένα αδίστακτο νήπιο γνωρίζουμε ότι οι προσπάθειές μας θα καταλήξουν σε έναν παιδικό θρήνο, είτε ικανοποιήσουμε τα αιτήματά του (οπότε θα βρει καινούρια αιτήματα να διεκδικήσει), είτε δεν τα ικανοποιήσουμε (οπότε θα συνεχίσει να κλαίει όλο και πιο δυνατά, μέχρι να τα ικανοποιήσουμε). Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουμε τις διαπραγματεύσεις, για την τιμή των όπλων.

 

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΜΕΙΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *