Μήπως οι ερωτήσεις του παιδιού σας δεν εκφράζουν περιέργεια αλλά άγχος;

Όταν η παιδική φαντασία φτιάχνει σενάρια καταστροφής, τότε ο γονιός αρχίζει να ανησυχεί, όπως γράφει η Αμερικανίδα αρθρογράφος Dana Baker για την κόρη της.

Τα παιδιά είναι περίεργα. Πολύ περίεργα. Και αυτό μας αρέσει, το θέλουμε, το ενθαρρύνουμε. Η περιέργεια οδηγεί στο ενδιαφέρον, στη μάθηση, σε ένα παιδί που έρχεται σε επαφή με τον κόσμο γύρω του. Μήπως όμως κρύβει και κάτι άλλο;

Κάποιες φορές, η περιέργεια κρύβει άγχος. Μου πήρε χρόνο να προσέξω ότι συνέβαινε κάτι άλλο στο μυαλό της μικρής μου κόρης – ότι οι ερωτήσεις της έπαιρναν μια διαφορετική μορφή. Ότι τα «πώς» και τα «τι» άρχισαν να δίνουν τη θέση τους σε «και αν…». Και αν συμβεί αυτό, και αν συμβεί εκείνο;

Τα «και αν» ίσως κρύβουν –ή αποκαλύπτουν– φόβους. Η κόρη μου ήθελε να ξέρει όλα όσα συνέβαιναν και θα συνέβαιναν. Οποιαδήποτε αλλαγή σχεδίων την αναστάτωνε. Και μετά αναρωτιόταν: και τι θα γίνει αν τα πράγματα δεν πάνε όπως τα έχουμε σχεδιάσει; Αν κάτι πάει στραβά;

Πολλά αγχώδη παιδιά έχουν ζωηρή φαντασία και πράγματι, η κόρη μου έχει τεράστια φαντασία. Λατρεύω όλη αυτή τη δημιουργικότητα που εκφράζει. Κάποιες φορές θέλω να τη φυλάξω σε ένα μπουκάλι για να την απελευθερώνω σιγά σιγά, ώστε να φέρνει χαρά στον κόσμο. Αλλά όταν η φαντασία της αρχίζει να γεμίζει με ερωτήσεις για τα χειρότερα σενάρια, τότε σκέφτομαι, για στάσου. Τώρα, τι κάνω;

Όπως αποδεικνύεται, δεν πρέπει να της πούμε να μην ανησυχεί. Ειλικρινά τώρα, αυτό δεν βοηθάει, πρακτικά, κανέναν. Για την ακρίβεια, όταν το δοκίμασα – γιατί, φυσικά, είναι το πρώτο πράγμα που της είπα– εκείνη απλά συνέχισε να τραβά στα άκρα τα σενάρια καταστροφής. Τελικά, συνειδητοποίησα ότι αντί να της λέω απλά «όλα είναι καλά» και «μην ανησυχείς», θα έπρεπε να δοκιμάσω άλλη τακτική.

Έτσι, προσπαθώ να εξετάζω μαζί της τον οποιονδήποτε φόβο της ώστε να την καθησυχάσω. Μερικές φορές, όταν είναι εύκολο, αρκεί να συζητήσουμε το φόβο της για να της δείξω ότι τα πράγματα πηγαίνουν καλά ή ότι έχει τη δύναμη να τον αντιμετωπίσει. Συχνά όμως δεν εμπιστεύεται τις ικανότητές της ή νιώθει ότι είναι πέρα από τις δυνάμεις της.

Της λέω: «Σε βλέπω πολύ ανήσυχη για αυτό, τι μπορούμε να κάνουμε για να ηρεμήσεις;». Κάποιες φορές ανακτά μόνη της την ψυχραιμία της. Άλλες φορές πρέπει να το ρίξουμε στο χορό ή στις αναπνοές: εισπνοή-εκπνοή, αργά αργά.

Δώστε προσοχή λοιπόν στις ερωτήσεις που κάνει το παιδί σας – και θέστε τα δικά σας ερωτήματα. Οι απαντήσεις είναι πάρα πολλές.

Καμία από αυτές τις απαντήσεις όμως δεν λέει να αφήσετε το παιδί σας να τα βγάλει πέρα μόνο του.

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Οι ψηφιακές συσκευές εμποδίζουν τη σωστή ανάπτυξη των παιδικών χεριών
Οι ψηφιακές συσκευές εμποδίζουν τη σωστή ανάπτυξη των παιδικών χεριών

Λόγω της χρήσης τάμπλετ και κινητών, τα σύγχρονα παιδιά πηγαίνουν σχολείο χωρίς να έχουν αναπτύξει τις απαραίτητες δεξιότητες για να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους και να γράψουν, όπως δείχνει μια νέα έρευνα.

«Γιατί ο χορός είναι εξίσου σημαντικός με τα μαθηματικά στην εκπαίδευση»
«Γιατί ο χορός είναι εξίσου σημαντικός με τα μαθηματικά στην εκπαίδευση»

Οι τέχνες θα έπρεπε να έχουν το ίδιο κύρος με τα μαθηματικά και τα φιλολογικά μαθήματα, όπως υποστηρίζει ο Sir Ken Robinson στο παρακάτω ενδιαφέρον άρθρο, πρωτοπόρος στην εκπαίδευση και επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γουόρικ.

ΕΜΕΙΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *