Μήπως το μωρό σας αντιμετωπίζει «ρατσιστικά» όσους ανήκουν σε διαφορετική φυλή;

Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για την ανατροφή που του δίνετε. Τα μωρά είναι επιφυλακτικά απέναντι σε ανοίκεια ερεθίσματα, όπως ένα πρόσωπο πιο σκουρόχρωμο από εκείνο της μαμάς.

Θέλετε να μεγαλώσετε ένα παιδί ανοιχτόμυαλο, απαλλαγμένο από προκαταλήψεις για τη φυλή, το χρώμα ή το φύλο ενός ανθρώπου. Αν όμως είναι ακόμα μωρό, πρέπει να κάνετε υπομονή τουλάχιστον για μερικούς μήνες. Γιατί τα βρέφη, ανεξάρτητα από την ιδεολογία της μαμάς και του μπαμπά, είναι λίγο… ρατσιστές: προτιμούν ανθρώπους με οικεία χαρακτηριστικά.

Όπως έδειξε μια έρευνα σε ένα μικρό δείγμα μωρών 3 μηνών καυκασιανής καταγωγής, όταν οι ειδικοί έδειξαν στους εθελοντές μια αλληλουχία εικόνων με πρόσωπα καυκασιανής, μεσανατολικής, ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής, τα μωρά έμειναν περισσότερη ώρα προσηλωμένα στα πρώτα, πιο οικεία πρόσωπα. Οι συγγραφείς της συγκεκριμένης μελέτης σχολίασαν ως εξής: «Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι τα οπτικά ερεθίσματα που δέχονται τα μωρά μέσα στους τρεις πρώτους μήνες της ζωής τους είναι αρκετά για να αναπτύξουν μια οπτική προτίμηση σε πρόσωπα της δικής τους φυλής».

Σε μια άλλη μελέτη που έγινε, σε 24 αγγλόφωνα μωρά 6 μηνών, τα συμπεράσματα ήταν παρόμοια: Τα βρέφη που παρακολούθησαν δύο γυναίκες να μιλούν είτε αγγλικά είτε ισπανικά εστίασαν, και πάλι, την προσοχή τους στη γυναίκα που μιλούσε τη μητρική τους γλώσσα.

Στη βρεφική ηλικία η ανατροφή δεν φαίνεται να συνδέεται με τη «ρατσιστική» συμπεριφορά ενός μωρού, όμως από τα νηπιακά χρόνια οι γονείς φέρουν ευθύνη:

Σε μια νέα μελέτη, οι γονείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο που είχε ως σκοπό να αποκαλύψει τυχόν προκαταλήψεις του τύπου «οι μετανάστες μας παίρνουν τις δουλειές».

Όπως διαπίστωσαν αργότερα οι ερευνητές, τα παιδιά των γονιών με τέτοιες προκαταλήψεις ήταν περισσότερο πιθανό να θέλουν να κάνουν παρέα μόνο με παιδιά της φυλής τους. «Η έρευνά μας αποκάλυψε ότι οι γονείς έχουν τη δύναμη να μεταφέρουν τις εθνικές προκαταλήψεις τους στα παιδιά τους», δήλωσε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Roma Tre στην Ιταλία, Giuseppe Carrus, προσθέτοντας: «Όχι μόνο εκφράζοντας αυτές τις προκαταλήψεις ξεκάθαρα με λόγια και πράξεις, αλλά και μέσα από μη συνειδητές αντιλήψεις, στερεότυπα και αυτόματες συμπεριφορές».

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΜΕΙΣ

«Το παιδί μου δεν είναι όλη η ζωή μου»
«Το παιδί μου δεν είναι όλη η ζωή μου»

Μια γυναίκα που γίνεται μητέρα δεν απαρνείται αυτομάτως τις υπόλοιπες ιδιότητές της, τις προσωπικές επιθυμίες και τους στόχους της, όπως υποστηρίζει η Αμερικανίδα αρθρογράφος Michelle Macfarlane.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *