Μπορούμε να αφήνουμε ένα μωρό ή ένα νήπιο μόνο του σε ένα δωμάτιο;

Η απάντηση εξαρτάται από την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία του και άλλους παράγοντες, όπως εξηγεί μια ειδικός.

Η ανεξαρτησία είναι θεμελιώδους σημασίας για την ανάπτυξη ενός παιδιού, αρκεί να βρούμε τη χρυσή τομή ώστε να μη διακυβεύεται η προσωπική του ασφάλεια. Δεν είναι τόσο απλό, όπως διαπιστώνουμε οι γονείς ενός μωρού ή ενός νηπίου. Για πόση ώρα λοιπόν μπορούμε να αφήσουμε μόνο του ένα πολύ μικρό παιδί, χωρίς φυσικά ποτέ να βγούμε από το σπίτι;

Στη βρεφική ηλικία

«Οι περισσότεροι γονείς έχουν συστήματα ενδοεπικοινωνίας. Μπορούν λοιπόν να δουν ό,τι κάνει το μωρό τους ή τουλάχιστον να το ακούσουν ανά πάσα στιγμή», σχολιάζει η Dr. Tasha Howe, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Χάμπολντ Στέιτ. «Ένα μωρό μπορούμε να το αφήσουμε μόνο όταν κοιμάται, αρκεί να κοιμάται σε σταθερό στρωματάκι, χωρίς αποσπώμενες κουβέρτες ή μαξιλάρια ή άλλα ξένα αντικείμενα, σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες προστασίας από το σύνδρομο του αιφνίδιου βρεφικού θανάτου».

Πόση ώρα όμως μπορούμε να αφήσουμε ένα μωρό ξύπνιο, μέσα σε μια ασφαλή, περιφραγμένη περιοχή, για παράδειγμα στην κούνια ή το παρκοκρέβατό του; Η απάντηση εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του παιδιού.

«Κάποια μωρά δεν έχουν πρόβλημα να παίζουν μόνα τους μέσα στην κούνια τους για αρκετή ώρα, ενώ άλλα δεν μπορούμε να τα αφήσουμε ούτε για 5 λεπτά. Σε γενικές γραμμές μπορούμε, πάντως, να αφήσουμε ένα μωρό σε ασφαλείς συνθήκες για μισή ώρα, ενώ μαγειρεύουμε ή διαβάζουμε ένα βιβλίο», σχολιάζει η ειδικός. «Τα μωρά, για την ομαλή ανάπτυξη του εγκεφάλου τους, χρειάζονται και τη διαπροσωπική επαφή αλλά και λίγο χρόνο μόνα τους, που θα τα προστατεύσει από την υπερένταση». Η ίδια προτείνει να καθιερώσουμε ένα καθημερινό πρόγραμμα όπου θα εναλλάσσονται κυκλικά το τάισμα, ο ύπνος και το παιχνίδι, σε συγκεκριμένες ώρες, ώστε να βοηθήσουμε το μωρό μας να ρυθμίσει τον κιρκάδιο ρυθμό του (ύπνου-αφύπνισης) και να μπει σε μια ρουτίνα.

Στη νηπιακή ηλικία

Δεν χρειάζεται να διστάζουμε να αφήσουμε μόνο του ένα νήπιο, μόνο όμως σε ένα περιβάλλον όπου είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Αντιθέτως μάλιστα, πρέπει να ενθαρρύνουμε το νήπιο να εξερευνήσει μόνο του τον κόσμο.

«Οι βασικοί ρόλοι ενός νηπίου είναι το πείραμα και η ανακάλυψη (τι θα συμβεί αν σκαρφαλώσω εδώ, αν ανοίξω αυτό ή τραβήξω εκείνο;)», εξηγεί η Howe. «Πρέπει λοιπόν να έχει τη δυνατότητα να εξερευνεί το σπίτι, αφού έχουμε κλειδώσει τις πόρτες που οδηγούν σε δωμάτια με κινδύνους. Μπορούμε να το αφήσουμε μόνο ακόμα και στην αυλή, εφόσον φυσικά δεν υπάρχουν εκεί ούτε κίνδυνοι τραυματισμού ούτε τρόποι διαφυγής και με την προϋπόθεση να έχουμε διαρκώς οπτική ή/και ακουστική επαφή με το νήπιο», συμπληρώνει.

Εν ολίγοις, όταν λέμε ότι αφήνουμε «μόνο» ένα παιδί κάτω των 7 ετών εννοούμε πάντα ότι ο γονιός βρίσκεται διαρκώς σε απόσταση από όπου μπορεί να το δει ή τουλάχιστον να το ακούσει. Δεν πειράζει αν είμαστε σε διαφορετικό δωμάτιο, αρκεί να έχουμε τη δυνατότητα να αντιληφθούμε αμέσως το κλάμα ή το οποιοδήποτε απρόοπτοσυμβεί, ώστε να επέμβουμε χωρίς καθυστέρηση.

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΜΕΙΣ

Έχουμε μόλις 18 καλοκαίρια με τα παιδιά μας
Έχουμε μόλις 18 καλοκαίρια με τα παιδιά μας

Προτού καλά καλά το συνειδητοποιήσουμε θα έχουν ενηλικιωθεί και θα ακολουθούν το δικό τους δρόμο, όπως γράφει η Αμερικανίδα αρθρογράφος και μητέρα ενός αγοριού, Karell Roxas.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *