Πώς θα πειθαρχήσει ένα «πεισματάρικο» παιδί;

Ακόμα και αν δεν μπορείτε να ελέγξετε την προσωπικότητά του, είναι στο χέρι σας να αποφασίσετε το τι θα του διδάξετε. Οι ειδικοί σας εξηγούν τι σημαίνει, στην πράξη, αυτό.

Όταν μεγαλώνουμε ένα παιδί με ισχυρή θέληση, ή αλλιώς ένα «πεισματάρικο» παιδί, ακόμα και το παραμικρό που του ζητάμε να κάνει μπορεί εύκολα να εξελιχθεί σε ένα παιχνίδι εξουσίας όπου κανένα επιχείρημα δεν θα είναι ικανό να το πείσει να υποχωρήσει. Σε τέτοιες φάσεις, νιώθουμε ότι το παιδί μας είναι «ανεξέλεγκτο» – και μπορεί να είναι όντως, από μια άποψη. Ωστόσο, ως γονείς πρέπει να έχουμε κατά νου ότι το ζητούμενό μας δεν είναι ο έλεγχος του παιδιού, αλλά να το βάλουμε σε μια διαδικασία μάθησης.

«Αν έχετε ένα πεισματάρικο παιδί που δεν ακούει, που δεν του αρέσουν τα όρια ή που τα προκαλεί διαρκώς, αποδεχτείτε το γεγονός ότι δεν έχετε τον έλεγχο της προσωπικότητάς του, αλλά μπορείτε να ελέγξετε τι μαθαίνει», εξηγεί η Sharon Silver, εκπαιδεύτρια γονέων και συγγραφέας του βιβλίου «Stop Reacting and Start Responding». Με λίγα λόγια, δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παιδί μας αλλά μπορούμε να κάνουμε προσαρμογές ώστε να του δώσουμε την ευκαιρία να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, μέσα στα όρια που εμείς θα θέσουμε.

Ωραία όλα αυτά, αλλά πώς δημιουργούμε αυτά τα όρια;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε σαφές στο παιδί, σύμφωνα με τη Silver, είναι ότι η εξουσία μας είναι αδιαπραγμάτευτη. «Χαράζετε μια γραμμή στην άμμο την οποία δεν θα περάσετε, ανεξάρτητα από τα συναισθήματα που εκφράζονται. Όταν το παιδί σας καταφεύγει σε μια έκρηξη οργής ή θυμώνει ή σας φωνάζει ή εκφράζει επιθετικότητα, εσείς παραμένετε σταθεροί σε αυτή τη γραμμή. Παραμένετε ο ενήλικας και παίρνετε τον έλεγχο της κατάστασης. Του λέτε: “Το βλέπω ότι έχεις θυμώσει. Σε μια κλίματα από το ένα μέχρι το δέκα, πού βρίσκεται ο θυμός σου; Τι μπορείς να κάνεις για να νιώσεις καλύτερα; Μήπως θέλεις να πάρεις μια ανάσα ή να πάμε μια βόλτα; Μήπως θέλεις να το συζητήσεις;” Η συγκεκριμένη προσέγγιση δίνει δύναμη στο παιδί και του επιτρέπει να ακουστεί». Και όσο περισσότερο νιώθει ένα παιδί ότι ακούγεται, τόσο πιο πρόθυμο θα είναι να μας ακούσει κι εκείνο με τη σειρά του.

Το επόμενο βήμα είναι να θέσουμε ξεκάθαρους κανόνες. «Ως οικογένεια, βρεθείτε όλοι μαζί σε χαλαρή στιγμή –όχι κατά τη διάρκεια ή μετά από μια σύγκρουση– και θέστε κάποιους κανόνες-ομπρέλα», σχολιάζει η Silver και προσθέτει: «Αυτοί οι κανόνες-ομπρέλα λειτουργούν ως μπούσουλας σχεδόν στα πάντα: στις φιλίες, στο σχολείο, στο σπίτι και στη συμπεριφορά του παιδιού σε δημόσιους χώρους». Ποιοι είναι αυτοί οι κανόνες; Ασφάλεια, καλοσύνη, σεβασμός. Κάνουμε σαφές, δηλαδή, στο παιδί μας ότι μια συμπεριφορά που βάζει κάποιον σε κίνδυνο, που δεν εκφράζει καλοσύνη ούτε σεβασμό, δεν είναι επιθυμητή.

Εδώ υπάρχει και μια παγίδα: δεν μπορούμε να περιμένουμε από το παιδί μας να μάθει και να ακολουθήσει αυτούς τους κανόνες αν δεν δώσουμε καταρχήν εμείς το παράδειγμα, μέσα από τη συμπεριφορά μας. «Αυτοί οι κανόνες καλύπτουν τους πάντες και τα πάντα», εξηγεί η Silver. «Αν ένα παιδί σας ουρλιάζει “Σε μισώ” κι εσείς απαντάτε ανάλογα, μπαίνετε αυτομάτως σε έναν πόλεμο εξουσίας. Μην του φωνάξετε, μην απαντήσετε στην επιθετική συμπεριφορά του με επιθετικότητα. Αυτή η στάση δημιουργεί εχθρούς, και εσείς δεν είστε εχθρός του παιδιού σας».

«Ως ένας ενήλικας που έχει μάθει τι σημαίνει ασφάλεια και καλοσύνη και σεβασμός, είναι δικό σας καθήκον να μπείτε στο μάτι του κυκλώνα και να βγείτε από αυτόν με το παιδί στο πλευρό σας. Καθησυχάστε το. Πείτε του: “Είμαι εδώ για εσένα. Σε ακούω. Είμαι ο γονιός σου, και τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό”. Όταν δεν μπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας και είστε εσείς η κυρίαρχη φιγούρα στη ζωή του παιδιού σας, πώς μπορείτε να περιμένετε από το παιδί σας να ελέγξει τον εαυτό του;».

Ας προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε το παιδί μας ως ένα ξεχωριστό άτομο, την προσωπικότητα του οποίου μπορούμε να επηρεάσουμε αλλά όχι να ελέγξουμε απόλυτα. Δεν το πιέζουμε να φάει τα λαχανικά του ή να μοιραστεί τα παιχνίδια του ή να διαβάσει για το σχολείο. Του μαθαίνουμε ότι αξίζει το καλύτερο, αλλά για να το αποκτήσει πρέπει να φάει τα λαχανικά του, να μοιραστεί τα παιχνίδια του ή να διαβάσει για το σχολείο.

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΜΕΙΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *