Το γράμμα μιας εργαζόμενης μαμάς στο σύζυγό της

Μια βραδιά με φίλες και ένα ζεστό αφρόλουτρο είναι όλα όσα ζητάει η Αμερικανίδα αρθρογράφος Melanie Ocana από το σύντροφό της για να είναι ευτυχισμένη. Ή τουλάχιστον για να κάνει ένα ευχάριστο διάλειμμα.

Αγαπημένε μου σύζυγε,

Σε αγαπάω. Με όλη μου την καρδιά. Αλλά άφησέ με να σου το ξεκαθαρίσω – είμαι εξαντλημένη. Τόσο εξαντλημένη, που δεν πάει άλλο. Το καταλαβαίνεις; Δεν έχει νόημα ούτε καν να προσπαθήσω να σου περιγράψω τα επίπεδα της εξάντλησής μου, γιατί χρειάζεται ενέργεια για να βάλω σε μια σειρά τις σκέψεις μου.

Μη με κοιτάζεις σαν να είμαι εξωγήινος. Είμαι μια εργαζόμενη μαμά. Κουβαλάω τη βαθιά ενοχή που δεν είμαι καθημερινά στο σπίτι μαζί με τα παιδιά μας, όπως κάνουν οι «καλές» μαμάδες.

Το ξέρω ότι οι μαμάδες που μένουν στο σπίτι εργάζονται αληθινά – και σκληρά. Απλώς δεν είναι στο χαρακτήρα μου να μένω στο σπίτι. Για μένα, το να πηγαίνω στο γραφείο καθημερινά είναι κάτι σαν μίνι διακοπές, παρόλο που και εκεί εργάζομαι σκληρά. Νιώθω άξια και χρήσιμη στο επάγγελμά μου.

Η αναγκαιότητα της συνεισφοράς του μισθού μου στο νοικοκυριό μας επισκιάζεται από το γεγονός ότι μου αρέσει το επάγγελμά μου. Θέλω τα παιδιά μου να ξέρουν ότι είναι καλό να εργάζεσαι σκληρά. Θα βγουν πιο δυνατά από αυτό. Ή τουλάχιστον έτσι λέω στον εαυτό μου. Αλλά δεν μπορώ να απαλλαγώ από τις τύψεις που δεν είμαι κοντά τους.

Δεν θεωρώ ότι είσαι κακός σύζυγος ή κακός πατέρας. Το αντίθετο – είσαι από τους καλύτερους. Είσαι ο Ρωμαίος μου και ο χαζομπαμπάς μας. Μπορείς, ωστόσο, να με βοηθήσεις να μετριάσω το φορτίο μου, με κάποιους χειροπιαστούς τρόπους.

Όταν με βλέπεις να βγαίνω από το αυτοκίνητο φορτωμένη με έγγραφα από τη δουλειά, τα σχολικά σακίδια των παιδιών, τις τελευταίες χειροτεχνίες τους ή τσάντες με ψώνια, έλα να με βοηθήσεις. Και ειλικρινά, μπορείς να μη χάνεις συνέχεια τα κλειδιά και το πορτοφόλι σου;

Έχω και ένα άλλο πρόβλημα: νιώθω μοναξιά. Η φυλή της εργαζόμενης μαμάς και μητέρας, σήμερα, υποφέρει από μοναξιά. Οι περισσότερες φίλες μου εργάζονται εξίσου σκληρά με εμένα σε καθημερινή βάση, με αποτέλεσμα πλέον καμία μας να μην έχει χρόνο για τις υπόλοιπες. Πάνε οι εποχές που βγαίναμε όλες μαζί για ποτό και πεντικιούρ. Στις σπάνιες περιπτώσεις που μαζευόμαστε για να πιούμε ένα κρασί, το κάνουμε χαλαρά, σε κάποιο σπίτι.

Σε παρακαλώ να καταλάβεις ότι η μοναξιά είναι εχθρός μου. Χρειάζομαι μια κοινότητα, γι’ αυτό ενθάρρυνέ με να καλλιεργώ τις φιλίες μου. Σπρώξε με προς την έξοδο του σπιτιού, για να μου θυμίσεις τι είναι η ελευθερία.

Αλλά αγάπη μου, αυτό σημαίνει να με καλύψεις κάποιο βράδυ για να βρω έξω. Το ξέρω ότι περιμένεις να σου ετοιμάσω μια λίστα με εκκρεμότητες για τις ώρες της απουσίας μου, αλλά δεν βλέπεις ότι είμαι υπερβολικά κουρασμένη για να ετοιμάσω μια οποιαδήποτε λίστα; Θα βάλω τα δυνατά μου, ωστόσο, αν αυτή είναι η μόνη μου ελπίδα.

Βάλε στους μικρούς μας, αξιαγάπητους τυράννους να φάνε φαγητό, κάνε τους μπάνιο, βεβαιώσου ότι έχουν διαβάσει τα μαθήματά τους για το σχολείο και βγάλε από την ντουλάπα τα ρούχα που θα φορέσουν την επόμενη μέρα στο σχολείο (αλλά για όνομα του Θεού, μην επιλέξεις για την κόρη μας ένα φόρεμα, αν έχει γυμναστική). Βεβαιώσου ότι θα πλύνουν τα δόντια τους και διάβασέ τους ένα βιβλίο. Συζήτησε μαζί τους για οτιδήποτε θέλουν να συζητήσουν πριν από τον ύπνο. Και στο όνομα της αγάπης μας και όλων των ιερών, κάνε τα πάντα στην ώρα τους, για να προλάβουν να κοιμηθούν όσες ώρες χρειάζονται! Διαφορετικά, την επόμενη ημέρα θα πληρώσουμε το τίμημα της αϋπνίας τους σε μεγάλες συναισθηματικές εκρήξεις.

Μετά, πήγαινε να καθαρίσεις την κουζίνα, να ταΐσεις τα κατοικίδιά μας, να ετοιμάσεις το κολατσιό των παιδιών για το σχολείο, να βγάλεις τα ρούχα από το πλυντήριο και να τα απλώσεις για να μη μυρίσουν. Αν έχουν αρχίσει ήδη να μυρίζουν, βάλε πάλι το πλυντήριο σε λειτουργία.

Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου ώστε όταν γυρίσω σπίτι μετά την έξοδό μου με φίλες να μην ακούσω τα παράπονά σου για ό,τι πέρασες τις ώρες που έλειπα. Δεν με πειράζει ακόμα και αν ταΐσεις τα παιδιά μας για ένα βράδυ μπέργκερ και αποφάγια από τη μεσημεριανή μακαρονάδα. Ας είναι καλά οι υδατάνθρακες! Το ξέρω ότι θα είναι ένα βράδυ δύσκολο, κουραστικό και φασαριόζικο και είμαι ευγνώμων που θα τα βγάλεις πέρα.

Έχω φορτωθεί πολλά και νιώθω αποτυχημένη. Σε κάθε τομέα της ζωής μου δίνω το 60% του εαυτού μου. Μετά βίας πιάνω τη βάση. Εσύ δεν θα ένιωθες ταλαιπωρημένος και πρόωρα γερασμένος αν στα πάντα στη ζωή σου μετά βίας έπιανες τη βάση;

Αυτά είναι όλα όσα μπορώ να ψελλίσω και το ξέρω ότι δεν ακούγονται ωραία, αλλά αύριο θα βάλω τα δυνατά μου να πάρω άριστα. Ίσως αποτύχω (ξανά), αλλά μπορείς, σε παρακαλώ, να μου πεις ότι κάνω καλή δουλειά; Μπορείς να με ενθαρρύνεις στις προσπάθειές μου να είμαι μητέρα, εργαζόμενη και μέλος της οικογένειάς μας;

Σε εσένα βασίζομαι για να ξεκουραστώ λίγο. Φρόντισέ με, σωματικά. Δεν αναφέρομαι στο σεξ (καλά, ίσως και σε αυτό αν έχω τη διάθεση). Ετοίμασέ μου περιστασιακά ένα αφρόλουτρο, άναψε ένα κερί και άφησέ με μόνη στις σκέψεις μου για 20 λεπτά. (Εξάλλου, το δικαιούμαι δεδομένων των καθημερινών μεγάλων επισκέψεών σου στην τουαλέτα, την οποία έχεις μετατρέψει σε «σπηλιά» σου.) Χαμήλωσε τα φώτα και βάλε λίγη μουσική. Προσπάθησε να δημιουργήσεις μια ρομαντική ατμόσφαιρα. Αλλά, σε παρακαλώ, δείξε κατανόηση αν με πάρει ο ύπνος κάπου στα μισά.

Ώρα να επιστρέψω στη δουλειά. Έχω να σκουπίσω μια μύτη που τρέχει, να τσεκάρω τα mail μου, να βοηθήσω τα παιδιά στα μαθηματικά και να κάνω εκατομμύρια άλλα πράγματα προτού πέσω για ύπνο.

Με αγάπη,

Η εργαζόμενη γυναίκα σου

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΕΜΕΙΣ

Έχουμε μόλις 18 καλοκαίρια με τα παιδιά μας
Έχουμε μόλις 18 καλοκαίρια με τα παιδιά μας

Προτού καλά καλά το συνειδητοποιήσουμε θα έχουν ενηλικιωθεί και θα ακολουθούν το δικό τους δρόμο, όπως γράφει η Αμερικανίδα αρθρογράφος και μητέρα ενός αγοριού, Karell Roxas.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *