Έκλαιγα όλη νύχτα και η μαμά δεν ήρθε ποτέ!

Μαμάααα… έλα, φοβάμαι, θέλω την αγκαλιά σου… δεν είμαι καλά, έχω και μύξες από το κλάμα, δεν είναι ωραίο όλο αυτό…

Κείμενο:

baby_crying_cot

Νομίζω πονάω λίγο, όχι θα είμαι κουρασμένος ή μπορεί να θέλω κακά… Δεν μου αρέσει εδώ μέσα, κάνει κρύο, είναι κρύο το σκοτάδι και είμαι μόνος. Μα πότε θα έρθει η μαμά; Θέλω να κλάψω, θέλω να της φωνάξω, αλλά δεν μιλάω, αχ, ναι, μιλάω με κλάμα, έτσι της λέω κάτι που θέλω..  Αλλά γιατί το πρωί με ακούει και τις τελευταίες μέρες κάνει αυτό το χαζό παιχνίδι κάθε βράδυ; Mπαίνει, βγαίνει, λέει απλά καληνύχτα και δεν κάθεται παρά λίγο μόνο και κάθε φορά πιο λίγο… είναι φοβιστικό παιχνίδι… Κλαίω τόση ώρα και τίποτα. Μαμάααα… έλα, φοβάμαι, θέλω την αγκαλιά σου… δεν είμαι καλά, έχω και μύξες από το κλάμα, δεν είναι ωραίο όλο αυτό, η καρδιά μου χτυπάει τόσο γρήγορα.. Γιατί όταν κουνιέμαι κουνιέται και κάτι μαύρο στον τοίχο που μου μοιάζει… Θα επιμείνω, δεν τα παρατάω έτσι εύκολα, η μαμάκα μου θα έρθει, το ξέρω… Μαμά έλα να κοιμηθούμε μαζί όπως τις άλλες φορές… Μανούλα…σε χρειάζομαι, που είσαι, δεν με ακούς;

Δεν θα έρθει, δεν πρόκειται να έρθει, τώρα το κατάλαβα, ίσως κάτι να έκανα, μήπως πριν στο θηλασμό την πόνεσα, αυτό ήταν δηλαδή; Δεν θα την ξαναδώ, δεν με θέλει μαζί της όταν είναι βράδυ.. Το πρωί θα με θέλει… Δε θα της ξανακάνω κάτι, δεν έρχεται κανένας, ούτε η γιαγιά… Μα κανείς δεν ακούει τη νύχτα; Κι εγώ τώρα τί κάνω;

Νιώθω τόσο κουρασμένος, το κλάμα με εξάντλησε. Η μαμά δεν ήρθε ποτέ. Κατάλαβα τώρα. Δεν έχει νόημα να λέω ότι φοβάμαι ή να δείχνω ότι δεν αντέχω, αφού κανείς δεν ακούει.. Δεν τους χρειάζομαι καν, δεν με νοιάζει κιόλας. Νιώθω τόσο κουρασμένος… Ζζζζζ…

Κοιμήθηκα. Έχω πέσει σε βαθύ ύπνο. Δεν ξυπνάω με τίποτα τώρα. Και να ξυπνήσω θα στεναχωριέμαι που κανείς δεν έρχεται, οπότε καλύτερα να κοιμάμαι πολλές ώρες το βράδυ για να μη σκέφτομαι, για να μην νιώθω… Δεν θέλω να νιώθω και να κλαίω συνέχεια. Πονάει το κλάμα, πονάει η νύχτα. Πονάει όταν η μαμά δεν έρχεται για αγκαλιά.. Κανείς δεν είναι δίπλα μου όταν τους ζητάω…

Ναταλί Σαμπά
Παιδοψυχολόγος-Παιγνιοθεραπεύτρια
www.homeplay.gr

Share

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

«Γιατί αποκαλώ το σκύλο μου “δεύτερο παιδί μου”»
«Γιατί αποκαλώ το σκύλο μου “δεύτερο παιδί μου”»

Η μαρτυρία μιας Αμερικανίδας μαμάς και συντάκτριας, της Kate Scweitzer από το Popsugar, η οποία έχει αντιμετωπίσει πολλές φορές την προκατάληψη, θα σας κάνουν, αν έχετε και παιδιά και κατοικίδια ζώα, να ταυτιστείτε.

ΕΜΕΙΣ

aaaComments

  1. Δηλαδή από άποψη παιδοψυχολογίας είναι κακό να αφήνουμε το παιδί να κλαίει το βράδυ;

    • καλησπέρα σας. στην ουσία μέσα απο αυτό το κείμενο ήθελα να παρουσιάσω την οπτική του παιδιού όταν ένας φροντιστής αποφασίζει να δοκιμάσει τη μέθοδο cry it out για να μάθει να κοιμάται ολη νυχτα και να μην εηαρτάται απο τους γονείς του οσο μπορεί…
      Το μωρο δεν σταμάτησε να κλαίει επειδή ικανοπιήθηκε η ανάγκη του αλλά στην ουσιά περίμενε κάποιον και είδε οτι δεν υπήρχε πουθενά και εγκατέλειψε την προσπάθεια , η ελπίδα του οτι ο φροντιστής θα εμφανιστει και θα το παρηγορήσει χάθηκε. Οποτε ολο αυτό του δίνει ένα μηνυμα…μην ελπίζεις οτι θα ε΄ρθει κάποιος και φυσικά ολο αυτο εχει επιπτώσεις. Πιο αποστασιοποιημένο συναισθηματικα,ανασφαλή, σχέση του με το γονέα, αυτοπεποίθηση, σχέση τους μελλοντικά, την πνευματική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του
      Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το άγχος κατά τη βρεφική ηλικία μπορεί να έχει μόνιμη αρνητική επίδραση στον εγκέφαλο.
      Το παρατεταμένο κλάμα των βρεφών προκαλεί αυξημένη πίεση του αίματος στον εγκέφαλο, αυξάνει τις ορμόνες του στρες και μειώνει την οξυγόνωση του εγκεφάλου. Ερευνητές στο Harvard βρήκαν πως τα κάνει πιο ευάλωτα στο άγχος και μετέπειτα, ως ενήλικες: αλλάζει το νευρικό σύστημα κι έτσι γίνονται υπερευαίσθητα σε μελλοντικά τραύματα. Το χρόνιο άγχος στη βρεφική ηλικία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε χρόνια υπερέκκριση αδρεναλίνης που με τη σειρά της μπορεί να κάνει το παιδί επιθετικό, παρορμητικό και βίαιο.
      Απο εκεί κ πέρα βγάζετε και τα δικά σας συμπεράσματα…

      • Katerina Koutrouli : Μάιος 2, 2016 at 11:00 πμ

        Πάρα πολύ όμορφο το κείμενό σας και συμφωνώ απολύτως μαζί σας ! Δεν προσφέρει τίποτα στο μωρό (που δεν έχει και την ανάλογη αντίληψη να καταλάβει γιατί το κάνεις) να το αφήνεις να κλαίει μέχρι να συμμορφωθεί.Άλλωστε το κλάμα τους είναι ο μόνος τρόπος να επικοινωνήσουν μαζί μας και μπορεί να σημαίνει χίλια δύο πράγματα.Τα έχετε αναφέρει όλα στο κείμενό σας !

  2. Πολύοόμορφο όμορφο κείμενο, αλλά τελικά είναι θετικό ή αρνητικό; του κάνει καλό να το αποδέκτει με αυτόν τον τρόπο ή θα του μείνει κάτι αργότερα; θα μου μεταφέρετε την άποψή σας;

    • καλησπέρα σας. στην ουσία μέσα απο αυτό το κείμενο ήθελα να παρουσιάσω την οπτική του παιδιού όταν ένας φροντιστής αποφασίζει να δοκιμάσει τη μέθοδο cry it out για να μάθει να κοιμάται ολη νυχτα και να μην εηαρτάται απο τους γονείς του οσο μπορεί…
      Το μωρο δεν σταμάτησε να κλαίει επειδή ικανοπιήθηκε η ανάγκη του αλλά στην ουσιά περίμενε κάποιον και είδε οτι δεν υπήρχε πουθενά και εγκατέλειψε την προσπάθεια , η ελπίδα του οτι ο φροντιστής θα εμφανιστει και θα το παρηγορήσει χάθηκε. Οποτε ολο αυτό του δίνει ένα μηνυμα…μην ελπίζεις οτι θα ε΄ρθει κάποιος και φυσικά ολο αυτο εχει επιπτώσεις. Πιο αποστασιοποιημένο συναισθηματικα,ανασφαλή, σχέση του με το γονέα, αυτοπεποίθηση, σχέση τους μελλοντικά, την πνευματική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του
      Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το άγχος κατά τη βρεφική ηλικία μπορεί να έχει μόνιμη αρνητική επίδραση στον εγκέφαλο.
      Το παρατεταμένο κλάμα των βρεφών προκαλεί αυξημένη πίεση του αίματος στον εγκέφαλο, αυξάνει τις ορμόνες του στρες και μειώνει την οξυγόνωση του εγκεφάλου. Ερευνητές στο Harvard βρήκαν πως τα κάνει πιο ευάλωτα στο άγχος και μετέπειτα, ως ενήλικες: αλλάζει το νευρικό σύστημα κι έτσι γίνονται υπερευαίσθητα σε μελλοντικά τραύματα. Το χρόνιο άγχος στη βρεφική ηλικία μπορεί επίσης να οδηγήσει σε χρόνια υπερέκκριση αδρεναλίνης που με τη σειρά της μπορεί να κάνει το παιδί επιθετικό, παρορμητικό και βίαιο.
      Απο εκεί κ πέρα βγάζετε και τα δικά σας συμπεράσματα…

  3. Πως μπορούν κάποιες μαμάδες και το κάνουν αυτό? Πως αντέχουν να ακούν το μωράκι τους να κλαίει? Εδώ σκύλο έχεις και άμα κλαίει πας και το χαϊδεύεις πόσο μάλλον το παιδί σου… Είναι κρίμα! Τόσο μικρά, έχουν μόνο εμάς, έχουν την ανάγκη μας!

  4. Σταμουλτάς Χρήστος : Απρίλιος 6, 2016 at 2:58 μμ

    Καλησπέρα σας. Πολύ μονοπλευρο άρθρο γιατί δεν νομίζω κανένας γονείς σήμερα με την πληροφόρηση που υπάρχει να θέλει να ταλαιπωρεί ένα βρέφος ούτε να αντέχει να το ακούει να σπαραζει στο κλάμα. Λείπει από το άρθρο λοιπόν η λύση. Τη κάνουν οι γονείς αν το παιδί τους ξυπνάει 10 φορές το βράδυ για 2 χρόνια. Το να παρουσιάζουν ένα πρόβλημα γλαφηρα δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από να προσπαθούμε να συγκινισουμε αυτούς που δεν το έχουν περάσει η να δημιουργήσουμε τύψεις σε αυτούς που το πέρασαν. Αν θέλετε να μιλάμε επιστημονικά πρέπει να παρουσιάζουν και την κατάλληλη λύση αλλιώς αφήστε αυτούς που πραγματικά γνωρίζουν το πρόβλημα της παιδικής αϋπνίας να βοηθήσουν.

    Ευχαριστω

    • Συμφωνώ απολύτως.
      Και όχι μόνο δύο χρόνια, αλλά τρία. Και άλλα τρία περίπου το επόμενο παιδί, σύνολο έξι χρόνια.
      Και μια μητέρα που επί 6 χρόνια δεν κοιμήθηκε ούτε ένα βράδυ κανονικά, αλλά ήταν όλη τη νύχτα αγκαλιά με ένα μωρό που αν το άφηνε στο κρεβάτι του έκλαιγε αμέσως. Καί μιλάτε για άγχος αποχωρισμού και εγκατάλειψης.
      Κι ένα σωρό προβλήματα υγείας που προέκυψαν στη μητέρα από την αναγκαστική έλλειψη ύπνου τόσων ετών.
      Εκεί καθοδηγείτε τις μητέρες;
      Καλή η θεωρία, αλλά λύση καμία…

    • Αλκινόη Μαρκορά : Ιανουάριος 27, 2017 at 11:48 μμ

      Συμφωνώ απόλυτα κύριε Σταμουλτά Χρήστο κι επειδή ζήσαμε το ίδιο πρόβλημα με τον σύζυγό μου και ξέρω πόσα προβλήματα δημιουργεί σας στέλνω μερικά λινκ από βίντεο τα οποία μας βοήθησαν πάρα πολύ. Ουσιαστικά, αφού ακολουθήσετε την ρουτίνα του ύπνου (μπάνιο, το γάλα του, πλύσιμο δοντών, ένα παραμύθι κλπ) το φιλάτε το αγκαλιάζετε, το βάζετε στην κούνια του λέγοντάς του πως είναι ώρα για ύπνο και κάθεστε δίπλα απ την κούνια χωρίς να αλληλεπιδράτε πιά με το παιδί. Εκείνο θα κλάψει μεν αλλά γνωρίζοντας ότι είστε δίπλα του ούτε θα φοβάται ούτε θα νιώσει εγκατελειμμένο. Ελπίζω να σας βοηθήσουν. https://www.youtube.com/results?search_query=supernanny+sleep+training+baby

    • Έτσι μπράβο. Επιτέλους άκουσα και μια σωστή άποψη. Γιατί το άρθρο είναι ότι πιο passive aggressive εχω διαβάσει τελευταία. Και οι γονείς που ασχολούνται με τα παιδιά τους, 99% των περιπτώσεων ξέρουν τι έχει και γιατί κλαίει. Ήμαρτον με την παραγωγή τύψεων πια

    • Για να ξυπνάει το μωρό 10 φορές..κάθε βράδυ..για 2 χρόνια..κάτι φταίει..δεν είναι φυσιολογικό…

  5. Μα,πως γινεται να νιωθει εγκαταλελειμμενο και ολα αυτα τα αρνητικα και φοβεριστικα πραγματα, οταν η μαμα του,του μαθαινει να κοιμαται μονο,του μιλαει τρυφερα και σιγουρα ολη τη μερα του παρεχει τη συναισθηματικη ασφαλεια που χρειαζεται?μηπως ειναι λιγο τραβηγμενο?

  6. Να παίρνετε τα παιδιά αγκαλιά. Ειδικά τα βρέφη. Κι άμα δεν μπορεί η μαμά, τότε ο πατέρας. Να μην κλαίει ώρες, ούτε 5λεπτό εάν γίνεται.

  7. Συγχαρητήρια!

  8. Όχι δεν θα μας γεμίσετε τύψεις αγαπητή μου. Τα παιδιά δεν είναι φτιαγμένα από βούτυρο και δεν λιώνουν! Όταν προσφέρεις την αγάπη σου απλόχερα όλες τις υπόλοιπες ώρες, το παιδί δεν πρόκειται να περιπέσει σε καμία σύγχυση και σε καμία φάση δεν θα πιστέψει ότι η μαμά του ΔΕΝ το αγαπά. Εσείς όλοι οι ειδικοί ξέρετε τα πάντα…αλλά για πείτε μου, τι θα γίνει στην περίπτωση που το παιδί θα θέλει να κοιμάται κάθε βράδυ μαζί σου; Τι θα γίνει στην περίπτωση που θέλει και το άλλο σου παιδί να κοιμηθείτε όλοι μαζί;Τι θα γίνει στην περίπτωση που απλά είσαι κουρασμένος και θέλεις να ξεκουραστείς για λίγο στο κρεββάτι χωρίς να έχεις φόβο μην πλακώσεις το παιδί; Τη συνέχεια ποτέ δεν μας την παρουσιάζετε…μόνο να γεμίζετε τον κόσμο με τύψεις και ενοχές και να μας παρουσιάζετε έρευνες και θεωρίες! Οχι ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε!!! Ο κάθε γονιός ξέρει καλύτερα από εσάς και από οποιονδήποτε άλλο τι είναι το ΣΩΣΤΟ και τι είναι το ΛΑΘΟΣ για το παιδί και την οικογένεια του!

    • Πολύ σωστά… η θεωρία απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

    • Τα παιδιά δεν είναι από βούτυρο και δεν λιώνουν, τι κι αν κάθε ψυχανάλυση ενήλικου ανατρέχει πάντα πίσω στην παιδική ηλικία…. θα μου πείτε κι αυτοί ειδικοί είναι, από αυτούς τους κακούς με τις θεωρίες που στόχο έχουν να γεμίσουν τύψεις την μανούλα που κατά βάση ξέρει καλύτερα. Αν δεν θέλετε να νιώθετε τύψεις όταν κλαίει το παιδί σας να πηγαίνετε κοντά του, αν θέλετε να ξεκουραστείτε ξαπλώστε στο κρεβάτι και αφήστε το να κλαίει. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να βρει μπελά ο ειδικός γιατί δεν σας προτείνει λύσεις για να μην νιώθετε τύψεις.

    • ότι..να..ναι….

    • Βασιλική Σωτηροπούλου : Μάρτιος 16, 2017 at 11:49 πμ

      Έλεος, τι τρόπος είναι αυτός;;;;;;

      Αν δεν εμπιστεύεστε τους ειδικούς, να μη διαβάζετε σχετικά άρθρα!

      Να κάνετε μόνο “του κεφαλιού σας”, και να υποστείτε τις συνέπειες!

      Γιατί μπήκε στον κόπο να τα γράψει όλα αυτά η παιγνιοθεραπεύτρια;

      Η οποία έχει μελετήσει αμέτρητες περιπτώσεις παιδιών για να πάρει το πτυχίο της;

      Για να ανοίξετε τα μάτια σας τα λέει ! (Μη πω τίποτα χειρότερο και πέσω στο επίπεδό σας….)

      Αν ξέρετε εσεις καλύτερα τι θέλει το παιδί σας, τότε να μην το πηγαίνετε στους γιατρούς όταν αρρωσταίνει! Να του δίνετε μόνη σας τα φάρμακα της… αρεσκείας σας!!

      Κι αν έχετε τύψεις, δε σας τις δημιουργούν οι ειδικοι…

      Έχετε τύψεις επειδή κατα βάθος ξέρετε ότι κάτι δεν κάνετε σωστά!!

  9. Ολγα Κατερίνα : Μάιος 19, 2016 at 2:37 μμ

    Αυτή η αγαπη που προσφέρεται απλόχερα τη μέρα γιατί δεν μπορεί να προσφερθεί τη νύχτα;;;;; Μήπως απλά δεν υπάρχει και για αυτό από μόνη σας γεμίζετε τύψεις; Έννοια σας και σε πολύ λίγο κανένας δεν θα κλαίει για τη δική σας αγκαλιά. Γιατί ετσι τον μάθατε όμως. Και μαθετε ότι γεννησατε τα παιδιά σας αλλά δεν είναι ” δικά ” σας όπως σθεναρά ισχυρίζεστε. Απλά εσείς αναλάβατε την ευθύνη να τα προστατευετε και να τα μεγαλωνετε με φροντίδα. Αν αυτό θελετε να κάνετε σωστά τότε ανοίξτε το μυαλό σας και κουράστε το λιγο παραπάνω. Μην επαναπαυεστε στις δάφνες σας. Ο ΚΑΛΟΣ γονιός δεν αρνείται να μάθει αν πρόκειται να γινει καλυτερος για το παιδί του. Αυτή είναι η αγάπη χωρίς όρια χωρίς εγωισμούς. Είστε πολύ μακρυά από αυτό όμως.

  10. Καλημέρα σας!!! Λυπάμαι αλλά θα διαφωνήσω… Δεν μου αρέσει να ακούω το παιδι μου να κλαίει και για αυτό δεν τον αφήνω να κλέψει.. Μέρα νύχτα είμαι από πάνω του με μέτρο φυσικά.. Είναι μόνο 5 μηνών και έχω να ακούσω το κλάμα του από 40 ημερών και όχι δεν κοιμάται μαζί μου είναι στο δικό του δωμάτιο και ούτε τον περνώ συνέχεια αγκαλιά.. Απλά του αφιερώνω χρόνο παίζω μαζί του, του μιλάω και του τραγουδάω… Δεν είμαι την άποψης (όλη μέρα αγγαλια) αλλά όχι και να τον αφήνω να κλαίει…

  11. Καλησπερα , ειμαι μαμα 3 παιδιών και δεν άφησα ποτε τα παιδιά μου να κλαίνε για να κοιμηθούν , το θεωρω πολυ σκληρό σε ενα μωρακι να στερείς την παρουσία της μαμας του και ιδικά για να μάθει να κοιμαται μονο του, που ετσι κι αλλιως θα γινει.

  12. Αν είναι δυνατόν, όντως κυρία Σαμπά, αν μπορείτε πείτε μας έστω πάρα πολύ αδρά τι συστείνεται σε αυτές τις περιπτώσεις.

    • Να ειστε εκεί γι αυτά,να τα συναισθάνεστε, να τους δείχνεται πολύ αγάπη και η παρουσία σας να ειναι υπαρκτή σωματικά και ψυχικά. Είναι σημαντικό σε ότι ακολουθείτε να νιωθετε εσείς καλά με αυτό και να μην κάνετε κάτι υπο πίεση γιατι αυτο θα φέρει χειρότερα αποτελέσματα. Η τεχνική για τον ύπνο “ασε το παιδί να κλαιει” είναι υπαρκτή και την ακολουθούν πολλοι γονείς. Εσείς θα αποφασίσετε αν θελετε να την ακολουθησετε. Το θέμα ειναι πως όλο αυτό δημιουργέι κάποια θέματα στο παιδί αργότερα στη ζωή του σχετικά με την ασφάλεια που αισθάνονται, την ανεξαρτησία τους, την σχέση τους με τους άλλους, και την αυτοπεποιθηση τους. Το μηνυμα που παίρνουν μέσα απο την τεχνικη που περιγράφει το άρθρο είναι ματαίωση και μη αναγνωριση οτι δεν αισθάνονται ασφαλή. “Αφου δεν θα έρθει τελικά ας κοιμηθω …” και ότι αλλο καταλαβαίναι ο καθενας μας σε όλο αυτο.

  13. Αποφασίστε τελικά εσείς οι παιδοψυχολόγοι ΤΟ κείμενο αυτό έχει ένα σωρό αντιφάσεις..εγώ πια ακούω την καρδιά μου κοιμάμαι μαζί τους όταν με θέλουνε 4 και 5 χρονών..Ναι φοβούνται το βράδυ βλέπουν κακά όνειρα και με ζητάνε και εγώ πάω και κοιμάμαι μαζί τους όταν με φωνάζουν. Μια συνάδερφος σας και κοινωνική λειτουργός με συμβούλεψε να μην το κάνω γιατί δεν τα βοηθάω να γίνουν ανεξάρτητα και ότι με εκμεταλλεύονται.Ωραία τα λέει θα συμφωνήσω… όμως μόλις πάω να φύγω ξανά ο μεγάλος φωνάζει ανοίγει το φως και δεν κοιμάται … και αυτό δεν γίνεται να συμβαίνει για καιρό το δοκίμασα και δεν πιάνει…Η απάντηση της σκέφτεστε τη βολή σας και δεν υπάρχει λέει περίπτωση το παιδί να μην κοιμηθεί κάποια στιγμή ή να ξυπνάει τόσες φορές που μας λέτε..Μπράβο στους λειτουργούς που είναι και διορισμένοι σε κέντρα Δημόσια, έχω να πω ότι αηδίασα με ότι μου είπαν εκεί μέσα….Είμαι και εγώ άνθρωπος με αντοχές και δεν γίνεται 6 χρόνια να κοιμάμαι 2-3 ώρες την ημέρα για να τα προλαβαίνω όλα και για να ακολουθώ τις παιδαγωγικές μπούρδες που πήγα και τις σπούδασα κιόλας. Θα ακολουθήσω αυτό που λέει ο Χριστός αγάπη δίχως όρους εγώ θέλω τα παιδιά μου να είναι καλοί άνθρωποι γραμμένα τα έχω τα πρέπει σας και τις ανήθικες και παράλογες κοινωνίες σας που γεμίζουν τα παιδιά με ενοχές και ένα σωρό άλλα βλέπω καθημερινά την επίδραση τους..βλέπω οι παιδαγωγικές θεωρίες και μην πω τι άλλο πως κατάντησαν τα παιδιά μας. Δεν θα μας τρελάνετε εσείς αρκετές ενοχές έχουμε με το μεγάλωμα των παιδιών που είναι πολύ δύσκολο και δεν χωράει σε καμμιά θεωρία παιδαγωγική. Αγάπη και πάλι αγάπη. Η ταπεινή μου άποψη είναι αυτή εγώ αυτό κάνω. Ο καθένας ελεύθερος είναι να κάνει ότι θέλει

    • Οπως σε αυτό το κοσμο ο καθενας έχει δοαφορετικές απόψεις για τα πράγματα που μας συμβαίνουν έτσι και οι παιδοψυχολόγοι.Εσείς όπως λέτε θα κάνετε αυτο με το οποίο νιώθετε καλά για εσας κ το παιδί σας. Απο εκεί και πέρα το άρθρο απλά περιγ΄ραφει μια συγκεκριμένη τεχνική ύπνου που χρησιμοποιούν πολλοι γονείς κι εγω προσπάθησα να μω στη θέση του μωρού για να το δούμε και απο την άλλη πλευρά…Να ειστε καλα.

  14. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αφήσω τα παιδιά μου να κλαίνε μέσα στην νύχτα,είναι απάνθρωπο τέλος!! Όταν αποφασίζουμε να φέρουμε στον κόσμο παιδιά έχουμε χρέος απέναντι τους,Μας χρειάζονται, έχουν μόνο εμας. Είμαι εργαζόμενη Μητέρα δυο υπέροχων διδύμων 2,5 ετών και για να κοιμηθούν το βράδυ με θέλουν μαζί τους στο κρεβάτι φυσικά μόλις κοιμηθούν εγώ βγαίνω από το δωμάτιο τους ασχέτως ότι μέσα στην νύχτα θα ξυπνήσουν και θα έρθουν να μας βρουν στο κρεβάτι μας και το πρωί ξυπνάμε και οι τέσσερις μαζι.Μπορει να είναι κουραστικό πολλές φορές για εμάς αλλα προτεραιοτητα έχουν τα παιδιά μας.Απο αγάπη δεν έπαθε κανένα παιδί κάτι…αντιθέτως απο αδιαφορία πολλά! Συμφωνώ απολυτά με το άρθρο και μπράβο σας!

  15. Maria Chinou επειδη διαβασα το αρθρο και τα σχολεια αναγνωστων, υπάρχουν καποιοι που λένε ότι έιναι ευκολο να κρινεις εαν δεν το εχεις ζησει να εισαι με ενα μωρο που δεν σε αφηνει ποτε απο δίπλα του….πως το διαχειρίζεσαι…. Λοιπόν επειδιη το έχω περάσει…φαντάζομαι έχω δικαιωμα να μεταφερω τη δική μου εμπερια…την εμπειρια μιας μαμας που κοιμόταν για 7 ολοκληρα χρονια 2-3ωρες το βραδυ και αυτές σπαστές…και όχι δεν επαιρνα ουτα χαπακια ουτε τονωτικα ουτε τιποτα….απλα προσπαθουσα όποτε εξαντλομουνα να παρω δύναμη από το αυναισθημα της αγάπης και απο την αναγκη του παιδιου μου. Ναι εξαντληθηκα, ναι παχυνα, ναι χαζεψα…αλλά μου πήρε μόλις 5 μήνες να συνέλθω και ξέρω ότι έδωσα στα παιδια μου αυτό που είχαν αναγκη χωρις να αφηνω μαυρες τρυπες πισω μου που δε θα μπορω ποτε να τις διαβάσω…! Αυτό όμως που κατάλαβα είναι ότι οταν το παιδι σου σε έχει τοσο πολυ αναγκη , είναι πολύ πιθανό ότι εσύ με τη συμπεριφορά σου ή με το προγραμμα σου, δε του μεταφέρεις αισθημα ασφαλειας, άρα ζητάει απο εσενα να του το επιστρεψεις αυτο πίσω. Δε γεννηθηκε το παδι κακό για να σε τιμωρήσει…αρα πρωτη κινηση οταν το παιδι δεν ηρεμει ειναι να το φροντισεις και στη συνεχεια να σκεφτεις τι κανεις λαθος……..από την αλλη εαν το παιδι το κανει γιατι εχει καποια παθολογια(σπανιο φανταζομαι) ακομα περισσοτερο οφειλεις να ανταποκρινεσαι και να επισκεφτεις εναν ειδικο!. Εγώ για παραδειγμα καταλαβα μετα από τοσα χρονια ότι στο πρωτο μου παιδι που δε κοιμοταν ποτέ, ότι μαλλον ειχα κανει το εξης λαθος… του παρειχα απο πολυ μικρό πολλες πληροφοριες και εμπειριες…δεν υπήρχε ρουτινα…μεγαλο λάθος…μου βγηκε και το παιδι απο τη φυση του πολυ ξυπνιο…την πατησα….ποιος θα διορθωσει το λάθος, το παιδι??? το δευτερο παιδι με ηθελε συνεχεια διπλα του γιατι φοβοταν και γιατι με διεκδικουσε συνεχεια , με μονοπωλουσε….ποιος εφταιγε….εγώ που είχα μαθει να χω μια ζωη με το πρωτο παιδι χωρις ηρεμια και ο δευτερος που ειναι πιο χαλαρος χαρακτηρας απο τη φυση του δεν το αντεχε, ηθελε το χουζουρι του…. αλλα και οι μπαμπαδες που ειναι σε ολο αυτό να μετριασουν τα προβληματα? εαν και μονο καταλαβαιναν ποσο σημαντικη ειναι η παρουσια τους ,τα μισα προβληματα θα λυνοντουσαν. Για παράδειγμα ,εμμενα ο αντρας μου ξενυχτουσε παντα δουλευοντας…ο μικρος λοιπον το ειχε παρει χαμπαρι οτι μπορουσε να δει τον μπαμπα μετα τις 1 το βραδυ…όσο και να μην το πιστευετε, το παιδι καθοταν κολλημενο στην πορτα απο τις 12 και μετα και δε κοιμοταν μεχρι να ερθει ο μπαμπας. Το παιδι φταιει, ομπαπας φταιει? κανενας δεν φταιει …ετσι ειναι τα πραγματα και πρεπει να προσαρμοζομαστε…..οποτε αποφάσισα οτι τα ωραρια του παιδιου πρεπει να αλλαξουν λιγο για να μπορει να βλεπει τον μπαμπα του, . Τελος παντων ειναι πολλα που μπορω να γραψω….αλλά έχω δικαιωμα ως μαμα που εχει ριξει τρελλα!!!!!!!!! ξενυχτια να συμφωησω και να πω οτι τα παιδακια μας δεν πρεπει να τα αφηνουμε ποτε μονα τους…οταν ειναι ετοιμα θα μας το δειξουν και εμεις τοτε θα πρεπει να τα αφησουμε!

  16. Ειμαι κι εγω μαμα 2 παιδιών. Με το πρώτο παιδί είχα απίστευτο πρόβλημα με τον ύπνο απο την πρωτη μερα. Δεν ήθελε να κοιμηθεί καθόλου. Ούτε το βράδυ ούτε και το μεσημέρι. Οποτε κοιμόταν ξυπνούσε πάντα με μάτια θυμωμένα σαν να ηθελα να μου πει “γιατι κοιμήθηκα;;;” Ποτε δεν ξύπνησε γελώντας πάντα με κλάμματα και γκρίνια. Με τον άντρα μου δοκιμάσαμε διάφορους τρόπος για να μάθει να κοιμάται. Κούνημα στα χέρια, βόλτα με το αυτοκίνητο, κούνημα με το καρότσι, ρουτίνα ύπνου, παραμύθια, να κοιμάται στο κρεβάτι μας και μετα να την πηγαίνουμε στο δικο της. Δοκιμάσαμε μεχρι και να την αφήσουμε να κλαίει (το πολυ 30 λεπτα) ενω έκλαιγα κι εγω στο διπλανό δωμάτιο αλλα δεν άντεξα και πήγα και κοιμήθηκα δίπλα της. Τελικα έφτασε 7 χρόνων για να κοιμάται στο κρεβάτι της χωρις να ξυπνάει καθόλου για να ερθει στο δικο μας. Οταν ήρθε το 2ο παιδί διαπίστωσα οτι δεν ειναι οτι έκανα κατι λάθος απλα ο χαρακτηρας του καθε παιδιού ειναι διαφορετικός. Το δεύτερο παιδί ΗΘΕΛΕ να κοιμάται στην κούνια. Δεν ηθελα να την κουνάμε για να κοιμηθεί ενω οταν της διάβαζα παραμύθια μου έλεγε “μαμα τωρα νύσταξα, μπορεις να φύγεις”. Ακομη και τωρα κοιμάται αμεσως ενω η μεγαλη αργεί να κοιμηθεί. Μαμαδες υπομονή. Καποια στιγμή θα μάθουν να κοιμούνται. Να σας πω την αληθεια, στο θεμα του κλαίω μεχρι να ερθει η μαμα να με ¨σωσει” εχω να μοιραστώ μαζι σας μια προσωπική μου εμπειρια. Ήμουν 5 χρόνων και η μητέρα μου με έβαλε για ύπνο μεσημέρι με το ζόρι. Εγω έκλαιγα ασταμάτητα. Η μητέρα μου δεν ερχόταν και δεν ήρθε μεχρι που με πήρε ο ύπνος. Αυτο που θυμάμαι ειναι οτι έκλαιγα απο πείσμα. Δεν ένιωθα οτι με εγκατέλειψε. Είχα πεισμωσει που δεν γινόταν το δικο μου. Δεν ειναι κατι που συμφωνώ (το να το αφήσεις να κλαίει) επειδη δεν αντέχεται το να το ακούς χωρις να αντιδράς (κι αν όντως το ενοχλεί κατι…;;) Αλλα ας μην ειμαστε και υπερβολικοί.

  17. ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΓΡΑΜΜΕΝΟ. ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΕΝΑ ΣΟΩΑΡΟ ΤΡΑΒΜΑ. ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ, ΟΠΩΣ ΟΡΦΑΝΑ. ΠΕΡΙΠΟΥ…. ΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΚΑΤΑΘΛΗΨΗ ΣΤΑ 30 ΜΗΝ ΡΩΤΗΣΕΤΕ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ?

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *